Moja Muzyka

Republika - Biała flaga

2011-12-22T09:38:00.001+01:00

Mija 10 lat od tego smutnego momentu, kiedy Obywatel GC przestał być obywatelem tego świata.

Panie Grzesiu, nie przestał Pan zachwycać. Pomimo.

Behemoth - "LUCIFER"

2011-10-11T16:45:00.000+02:00

Świetny kawałek Behemoth. Minęło trochę czasu od premiery, szkoda że teledysk powstał tak późno. Nie mniej jednak, jest to typowe: MUSISZ ZOBACZYĆ.

http://vimeo.com/30017514

Jarosław Wajk - "Wehikuł czasu"

2011-06-04T20:56:00.003+02:00

Jeśli miałbym wskazać jednego wokalistę, którego wokal zdarł się na moich magnetofonach, to byłby nim zdecydowanie pan Jarek Wajk.

Oddział Zamknięty trafił do mnie, dzięki rekomendacji mojego Ojca, który usłyszał ich na koncercie w Rogoźniku (gdzie pracował). Trafił wprost w serce młodego gniewnego - historia bowiem głosiła, że wokalista (wtedy zapewne pan Jaryczewski) został spoliczkowany (bądź tylko napastowany słownie - pamięć mnie już zawodzi) przez jakąś kobietę, którą oburzyła jego wypowiedź:
- Dlaczego nie klaszczecie? Chyba nas macie w dupie.
Jako potencjalny młody gniewny, albo raczej przyszły zbuntowany (muzycznie) - od razu podchwyciłem nazwę i kawałki.

Jakiś czas później dorwałem "Terapię" - i jestem nią zachwycony aż po dzisiejszy dzień. Teksty, muzyka, wykonanie - rock'n'roll. Znałem ją na pamięć i na wyrywki. Pamiętam - dumnie wszystkim powtarzałem, że słucham "polskiego rocka" kiedy padało tradycyjne hasło "czego sluchasz".

Udało mi się również być na koncercie OZ, niestety w okresie największej fascynacji alkoholem - dlatego niewiele pamiętam z samego koncertu (urwijcie mi głowę, ale nie pamiętam kto śpiewał!). Studiowanie zawiera w sobie element alkoholu, natomiast juwenalia w Częstochowie są niemalże synonimem słowa "alkohol".

Dużo później dowiedziałem się, jak potoczyły się losy p. Wajka. Szczerze mówiąc byłem w opozycji do wszystkich którzy mieli mu za złe rezygnację z muzycznego szczytu. Doceniam życiową decyzję mężczyzny. W ten sposób Oddział ma dwie historie - smutną w gruncie rzeczy Krzysztofa Jaryczewskiego i pozytywną Jarosława Wajka.

Poniższe wykonanie wrzucam dla wszystkich tych, którzy mają dość "ogniskowych" wykonań "Wehikułu czasu", albo kopiowanie sposobu śpiewanie ś.p. Ryśka Riedla. Wykonanie własne, świetne - choć inne.

Artysta, nie kopista.

Jarosław Wajk śpiewa "Wehikuł czasu" Dżemu przez ostroleka

Nancy Sinatra - Bang Bang

2011-05-19T10:12:00.003+02:00

Przypadkowo trafiłem na listę 10 antyweselnych utworów: http://tuba.pl/tubapl/1,113461,9592720,Nancy_Sinatra___Bang_Bang__My_Baby_Shot_Me_Down__,,ga,,2.html
Zastanawiając się, które miejsce zajmie "Windą do nieba" (niestety, nie została ujęta w rankigu) wszedłem na odnośnik i znalazłem taką oto perełkę:

NOT - Świnie w kosmosie

2011-05-12T12:12:00.000+02:00

Dobrych kilka lat temu, kiedy jeszcze zajmowałem się stroną internetową CKOD, dostałem od ichniejszego gitarzysty płytę pobocznego projektu NOT. Niedostępna wówczas na polskim rynku (również w internecie) produkcja, zachwyciła mnie od pierwszego wysłuchania. Rock'n'rollowa dusza jednak skupiała się na bardziej energetycznym graniu CKOD. Odgrzebałem niedawno płytę, włożyłem do odtwarzacza... i znów dla niej zwariowałem.

Projekty poboczne mają to do siebie, że często brakuje dla nich czasu. Dokładnie tak było z NOT, zobowiązania Kuby Wandachowicza i wspomnianego już Marcin Kowalskiego, zaowocowały (tak, to bardzo złe słowo) zawieszeniem działalności zespołu NOT. Dopiero, kiedy burza wokół CKOD ucichła i zgasł zgiełk zamieszania (nie będzie rewolucji), chłopaki wrócili do NOT. Nagrali drugą płytę i koncertowali - z tego co mi wiadomo, z powodzeniem. Niestety, nie było mi dane posłuchać NOT na żywo, więc nie będę wymyślał zachwytów nad grą na żywo - jestem jednak pewny, że doświadczenie wszystich członków zespołu są wystarczającą rekomendacją za tym, żeby ich zobaczyć na żywo.

Dziś krótki kawałek, ze świetnym tekstem. "Świnie w kosmosie" to świetna historia, wielowarstwowa - począwszy od psycho-narkotycznego tekstu, poprzez futurystyczną wizję eksterminacji "świniaków" z szyją grubszą niż głowa, aż po przezabawne wytłumaczenie zjawiska przyrodniczego, jakim jest "zaróżowienie nieba przed zmierzchem". Majstersztyk tekstowy.

Muzyka dość schematyczna, ale pięknie zgrana.

http://dropdeaddude.wrzuta.pl/audio/9GKtXeW2UBs/not_-_swinie_w_kosmosie

Genek Loska - She talks to angels

2011-05-06T16:07:00.002+02:00

Muzyka jest strasznie szerokim pojęciem. Można ją kochać, nienawidzić, wybierać jedynie fragmenty, uwielbiać jednego artystę...

Można też tworzyć muzykę. Kiedyś, tworzenie muzyki było zarezerwowane wyłącznie dla wybranych jednostek. Wraz z rozwojem ludzkości, zwiększała się dostępność instrumentów, ludzi, sal koncertowych - rosła również ilość wykonawców. W pewnym momencie doszliśmy do sytuacji, kiedy ilość "odtwarzających" przekracza kilkutysiąckrotnie twórców. Tych ostatnich zaś, coraz trudniej spotkać na scenie. Z jednej strony to dobrze - np. pan Jacek Cygan głosu zbyt pięknego nie ma, ale piosenki pisze cudowne - wolę słuchać jednak np. Rynkowskiego. W gruncie rzeczy, 95% tego, co niosą masowe źródła przekazu, to odtwarzanie muzyki przez poszczególnych grajków.

Nie ma w tym kompletnie nic złego - jeśli artyści odnajdują "siebie" w tym, co grają. Pełno jest jednak, zwłaszcza w Polsce, kiczu - nagrywanego wyłącznie dlatego, że "radio to puści". Coraz mniej autentyzmu. Zniknęło nam ogniowo łączące młodych ludzi, grających ulubione kawałki swoich ulubionych kapel, z ludźmi widywanymi w telewizji, słyszalnymi w radiu.

Polscy artyści zamiast autentyczni, są autystyczni (nie obrażając chorych na autyzm). Zamknięci w swoim kilkusettysięcznym zarobku płytowym, obwarowani murami list przebojów, popierani przez dyrektorów stacji radiowych, wspierani przez zaiks.

Chcę takich muzyków - jak poniżej. Chcę ludzi, którzy czują to, co śpiewają - nawet, jeśli dla promocji potrzebują telewizji. Niech jednak to oni siebie promują przy wykorzystaniu TV, a nie TV promuje siebie ich wizerunkiem.

Franek Kimono - Sound

2011-04-28T16:18:00.002+02:00

Bez wątpienia, pierwszy raper RP zasługuje na uwagę. Disk-rap, jeśli chodzi o szczegóły. Jeden z pierwszych, a być może jedyny, zdecydowanie najważniejsza polska koncept postać. Wykreowana przez świetnego aktora Piotra Fronczewskiego - postać Franka Kimono.

Kilka, zbieżnych muzycznie kawałków. Świetne teksty, z których cytaty używane są do dzisiaj (prawie trzydzieści lat po wymyśleniu!), lekka i wpadająca w ucho muzyka.

Pastisz

2011-01-24T23:03:00.003+01:00

W muzyce - jak najbardziej wskazany. A do tego ten wybór muzyki. Takie "deptanie świętości" - popieram jak najbardziej. Takie "kontrowersje" - również. Jednocześnie warto zwrócić uwagę na pomysłowość tego chłopaka - nie ma głosu, ale ma serce - to ważniejsze niż piękne struny głosowe.

Kabaret Ani Mru Mru - Pieśń Sentymentalnego Boksera

2010-12-27T10:01:00.002+01:00

Że życie jest piękne...

Wysocki Wielkim Bardem był. Nie ulega wątpliwości. Piękne interpretacje, niesamowity głos, wyszukane teksty - całość zamknięta w idealne piosenki. Choć może słowo piosenki jest zbyt małe, albo zbyt "popowe". To, co zawsze mi smakowało w głosie Wysockiego, to wyczuwalny smak papierosów - nigdy nie paliłem, ale w Polsce każdy zna smak papierosów, każdy zna knajpy wypełnione dymem, domy przesiąknięte smakiem przetrawionego dymu, zasłony pożółkłe od nikotynowego posmaku. Nie lubię tego zapachu, ale nie znaczy to, że nie wracam do niego z sentymentem...

Że życie jest piękne...

bo zawsze jest jutro, bez względu na to, co jest dzisiaj. Jakkolwiek było wczoraj, jest dzisiaj - i to trzeba wykorzystać. I nie wiadomo co będzie za kwadrans.

"Wierzyłem, że potrafię przewidywać przyszłość - powtarzałem te same schematy" - to tekst Trenta Reznora - bardzo bolesny, chyba że przełamiesz tę rutynę. Przecież jest już jutro - jest dzisiaj!

Że życie jest piękne...

bo jest. Bo nastąpi dzień, kiedy się skończy - i to nie będzie już piękne

A tu wersja oryginalna:

Dżem - Modlitwa III Pozwól Mi

2010-12-23T13:58:00.002+01:00

Koniec roku, to często okres rozliczeń. Rozliczeń ostatnich dwunastu miesięcy, pięćdziesięciu dwóch tygodni, trzystu szcześćdziesięciu kilku dni, mnóstwa godzin, minut i sekund. Dla odmiany zaproponuję coś innego - rozliczenie z życia...

Dżem, choć ostatnio odstawiłem na bok, wciąż należy do jednego z najważniejszych zespołów mojego życia. Nie przesadzę, jeśli napiszę, że to najlepszy - najbardziej techniczny, zróżnicowany muzycznie zespół w Polsce. Nawet te najbardziej znane, "ogniskowe ballady" są majstersztykami muzycznymi. Można je zagrać na gitarze, przy chóralnym śpiewaniu pijanych głosów, a jednocześnie można słuchać ich w domu - przy zgaszonym świetle, szklance dobrego whisky, z zamkniętymi oczami...

Otwórzcie zatem serca i wsłuchajcie się w błagalne modlitwy gitary Styczyńskiego, piękny śpiew nieżyjącego już Ryśka. Piękna piosenka, w tym ciepłym okresie zimnej pory roku.

KSU - Po drugiej stronie drzwi

2010-11-02T07:52:00.000+01:00

Dziś powrót do ubiegłego stulecia, jak również do zespołu, który pojawił się kiedyś na łamach "Mojej muzyki". KSU jest jednym z tych zespołów, które nierozerwalnie są związane z moim życiem. Historia ich poznania pojawiła się niedawno - przy okazji zespołu Piersi. Z KSU było niemalże identycznie.

"Goryczy czas" - to jeden z tych zwrotów, które zostają w głowie. Prosty, a jakże mocny. Bolesny. Palący w oczy, uszy i głowę. Ileż to razy ludzie myślą sobie "goryczy czas", nie zdając sobie z tego sprawy.

Posiedźmy, posłuchajmy.

TSA - 51

2010-11-01T07:57:00.003+01:00

Listopadowa piosenka. Świętozmarłowa wręcz - jeśli w ogóle istnieje taka kategoria piosenek.

Piosenka o przyjaźni silniejszej niż śmierć. Piosenka o bezradności, problemach i kruchości życia. Piosenka o tak wielu przyjaźniach, niekoniecznie tych z wypalonymi sumieniami. Niekoniecznie tych ludzi o mdłych spojrzeniach. Ale na pewno o tych, którzy są sami - w ten listopadowy wieczór.

Będziemy dziś szukali naszych przyjaciół - tych, których odnaleźć możemy już tylko w naszych sercach. Chadzając cmentarnymi alejami, zawsze w swojej głowie słyszę gitarę Nowaka i przepiękne wycie Piekarczyka.

"Pomóż mi pokonać smutek, który pozostał gdy nagle odszedłeś."

Thin Lizzy-Whiskey in the jar

2010-10-29T20:59:00.003+02:00

Są piosenki które się nie starzeją. Są wykonania, które są niezapomniane. Są koncerty które na zawsze zostają w sercu. Są wersy, które tatuują się samoczynnie w moim sercu. Niesamowitą przyjemność daje wyszukiwanie najoryginalniejszych wykonań. Czasem mam wrażenie, że ideałem jest odnalezienie tego samotnego pijaka, który nad pustą kartką zapisuje pierwsze litery pierwszego wersu piosnki, która kilkadziesiąt lat później stanie się nieśmiertelnym evergreenem - nawet, jeśli wersja, którą będzie mieć w głowie kilkadziesiąt milionów ludzi, będzie wersją najbardziej skomercjalizowanego black metalowego zespołu na świecie.

Odradzam słuchania wersji polskiej - jest zbyt ułożona, zbyt prosta, zbyt szantowa - a przecież w tej piosence jest whisky, a nie rum! Alkohol morderców, meneli, najgorszy wyrzutków społeczeństwa, który w żaden sposób nie może konkurować z rumem - trunkiem bogatych marynarzy (bo Ci, choć dużo nie zarabiali, mieli dużo mniej czasu na wydanie tychże pieniążków).

Im dłużej szukam wykonań tego kawałka, tym piękniejsze wykonania znajduję. Dlatego zamieszam wam kilka najciekawszych - do wyboru. Polecam zapoznanie się ze wszystkimi i niezamykanie się w wąskiej grupie ulubionej muzyki. Okazuje się, że im szersze horyzonty, tym przyjemniej dla uszu, serca, duszy...

To jest jedna z tych piosenek, której cover zupełnie zniekształcił postrzeganie jej w uszach/głowach całego świata. Niemalże jak Marilyn Manson w coverze Eurythmics.

Cholernie przyjemne jest "zejście" w muzyce tak głęboko, gdzie zacierają się granice poszczególnych gatunków. Zejście do źródła, z którego czerpią wszyscy, którym wszyscy się szczycą i który jest dla każdego przeszłością. Im dalej jednak od "początków muzyki", tym trudniej będzie znajdować takie perełki... a może się mylę, może po prostu moja wiedza jest niewystarczająca?

Jeśli kiedykolwiek wystarczy mi talentu, przetłumaczę tę cudowną balladę tak, że będzie grywana w polskich radiach. Póki co, delektujmy się oryginalnym irlandzkim tekstem.

Piersi - Nie jestem cham

2010-10-26T17:13:00.004+02:00

Najpierw sprostowanie - post ten, jak i ta piosenka nie mają nic wspólne z Panem, który pojawia się na jutubie.

Pamiętam dokładnie, kiedy po raz pierwszy usłyszałem "Piersi" - było to w czasie gorących wakacji roku 1993, które spędzałem w podkieleckiej wiosce o nazwie "Nowy folwark", mieszkając pod numerem (wybacz Ciociu, jeśli źle pamiętam) trzynastym. Żeby było bardziej sielsko (ale wciąż zgodnie z prrawdą), muzyka leciała z żółtego malucha, jeszcze na "żelaznych zderzakach", z głośnością dużo większą niż pozwalały na to głośniki. Tak, było to "ZCHN zbliża się", ponieważ właśnie ta piosenka bulwersowała zdecydowaną większość wioski. Cieszyliśmy się jak dzieci, bo trudno ukrywać że tymi dziećmi byliśmy. Nie mniej jednak nazwę zespołu zapamiętałem - co nie stanowiło trudności, w tym wieku trudność może sprawić raczej zapomnienie nazwy "Piersi".

Do ich muzyki wróciłem później - już po powrocie do "miasteczka" Olkusz. "Piersi" dostałem od pewnej dziewczyny, w zamian za "Defekt Muzgó", myślę że ta kaseta wciąż leży gdzieś w piwnicy. Po początkowym zachwycie zatęskniłem za tym bardziej pankowym graniem, wszak duszę muzyczną mam brudną i przesterowaną. Zespół Kukiza na dobre zagościł w mojej świadomości i chętnie do nich wracałem. Wracam - chyba powinienem napisać w czasie teraźniejszym, czego dowodem jest ten post. Muzyka niebanalna, z ciekawymi i wciągającymi tekstami. Jednak piersi to zespół zdecydowanie koncertowy. Posłuchajcie ich z płyt, ale nie wyrabiajcie sobie zdanie - tylko koncert oddaje to, jak dobrymi muzykami są chłopaki. Do zobaczenia pod sceną...

Laibach - Jesus Christ Superstar

2010-10-20T10:22:00.002+02:00

Upchnąć Laibach do jakiejkolwiek szufladki muzycznej - niesposób. Podobnie jak wybrać jeden kawałek, który chciałbym wam puścić. Wybrałem "Jesus Christ Superstar", bo akurat w tym momencie leci z moich głośników - choć polecam całą płytę. Nie, nie całą płytę - polecam całą dyskografię Laibach - A nie wypada nie wspomnieć o niesamowitej płycie "Volk" - i cudownym wykonaniu słowiańsko-słoweńskiego-polskiego hymnu (z tekstem, który zawsze powoduje u mnie olbrzymie ciary na plecach, jakby były nabijane ćwiekami).

Kawałek JCS jest bardzo bluźnierczy, a wbrew swojemu tekstowi brzmi jak hymn - wymieszany z dziękczynnym gospel. Wyrzuty, które są bardzo ważne - ale wciąż bez odpowiedzi. Cóż, nie jestem obrońcą Dżizasa, nie wierzę w istnienie boga - nie oczekujcie tu całostronicowej obrony czegoś, co dla mnie nie istnieje. Proponuję w zamian zanurzyć się w pięknych dźwiękach - bez względu na to, czy obrażają Twoje uczucia religijne, czy nie.

Ztvorki - "PKP train"

2010-09-22T22:00:00.002+02:00

Pamiętam pierwsze zetknięcie ze ztvorkami - i zachwyt, który mnie wtedy opętał. Trwa do dziś. Żałuję, że tak mało jest w Polsce zespołów, które potrafią bawić się muzyką. Bez zbędnego napinania i dodawania filozofii tam, gdzie nie powinno jej być. Muzyka powinna również bawić. Ztvorky bawią jak nikt inny. Chłopaki niestety szybko się rozpadli - z tego co usłyszałem ostatnio "rozkradzeni" przez Kazimierza S., uderzyła im do głowy gotówka i zespół przestał istnieć. Przedwcześnie.

Miejmy nadzieję na reaktywację.

Covenant - Call The Ships To Port

2010-09-09T22:03:00.002+02:00

Muzyka taneczna nie musi być infantylna i brukowa. Muzyka taneczna niczym nie różni się od "zwykłej muzyki". Nie mniej jednak promowane są zazwyczaj bardzo bzdurne piosenki - a te, o bardzo przyjemnym, refleksyjnym, wartym rozważenia tekście są odkładane na półkę. Nie wiem dlaczego! Chętniej poszedłbym na dyskotekę - choć nie tańczę - jeśli nie nudziłbym się siedząc przy piwie i słuchając muzyki. Przy bzdurnych tekstach mogę co najwyżej zamówić kolejne piwo - a może to jest cel? ;-)

Covenant są świetnym zespołem i mają więcej wartych poznania kawałków, nie mniej jednak "Call the ships to port" jest moim ulubionym - i raczej nic tego nie zmieni. Zbyt wiele przyjemnych słów, zwrotów, myśli, skojarzeń. Wrzuciłem wersję live, ale jest zagrana perfekcyjnie - z wokalem też nie ma problemów. Na youtube można znaleźć więcej wersji - szukajcie, jeśli nie lubicie wykonań na żywo.

"a single spark of passion can change a man forever"

To jedna z tych piosenek, których rytm mnie porywa. Niemalże faluję na morzu szukając statków, które mają wrócić. Prawie marynarz - poznający sztukę nawigacji. Słysząc te samotne głosy, widząc kobiety oczekujące swoich mężczyzn. Muzyka przenosi w czasie i przestrzeni.

"Tomorow we will be gone"

Nick Cave - The Ship Song

2010-08-27T13:53:00.001+02:00

Dziś będzie bez gadania. Po prostu posłuchajmy...

Cały ten jazz

2010-07-25T23:29:00.002+02:00

Czasem "odnajdujemy" w muzyce coś, co zawsze w nas siedziało. Zderzenie z nowym zespołem, kawałkiem bądź motywem muzycznym - otwiera w naszej duszy drzwi do miejsca, które zawsze tam było, ale było zamknięte.

Jazz. Nigdy wcześniej nie miałem ochoty na ten rodzaj muzyki - wydawał mi się za mało "rozemocjonowany". Nie wiem, czy to wiek, a może zupełny przypadek (zakup 2 płyt klasyki jazzu) sprawiły, że zacząłem ściągać muzykę jazzową. Od kilku tygodni jestem kompletnie w niej zatracony. Nie mogę nawet powiedzieć, że ją poznaję - bo chłonę każdy kawałek który wpadnie mi w ręce. Na oślep i bez konkretnego harmonogramu. Nie, nie nadrabiam ponad pół wieku zaległości w miesiąc - ani też nie staram się rozejrzeć po rzeczywistości aktualnej - cieszę się każdym dźwiękiem, to mi wystarczy.

Nie potrafię wymienić ani ulubionego trębacza, ani najcudowniejszego głosu. Nie mam najciekawszych motywów na saksofonie, ani tym bardziej najbardziej wyrazistego bębniarza... w tej muzyce jest coś, co powoduje, że pewnie będę miał listę "the best" - na razie jednak cieszę się wszystkim i wszystkimi. Bez wyjątku.

Posłuchajcie absolutnej klasyki.

David Bowie - Ziggy Stardust

2010-07-16T12:51:00.002+02:00

David Bowie w pewnym okresie swojego życia "przeistoczył się" w Ziggiego Stardusta - przybysza z kosmosu, który ma pięć lat na uratowanie ziemian. Oczywiście robił to za pomocą muzyki. Podobno tak bardzo zżył się z wykreowaną postacią, że zaczął wierzyć w swoją misję.

Kilka lat temu, kiedy moim głównym odtwarzaczem muzycznym była nokia (bodajże 5550) która miała czterdzieści kilka megabajtów pojemności (sic!), wrzuciłem sobie właśnie płytę Ziggiego... i już nigdy jej z telefonu nie skasowałem. To była jedyna płyta jakiej słuchałem "w drodze" przez kilka miesięcy (a dużo wtedy chodziłem - to było zanim kupiłem pierwszy samochód).

Płyta jest fantastyczna i zabiera nas w podróż kilkadziesiąt lat wstecz. Glam rok, wykreowany przez Bowiego (tak wiem, zaprzeczycie mi - ale w mojej głowie on go wykreował) świeci najjaśniejszymi kolorami i pomysłami na fryzury. A muzycznie... jakiś czas temu, to było moje muzyczne niebo. Teraz wracam z nieukrywanym zachwytem.

...choć ostatnio tak bardzo jazzowo mi się słucha...

Bielinianki - Bieleło się płótno

2010-07-04T18:10:00.005+02:00

Dziś bez odpowiedniego video, ponieważ nie ma takowego na youtube. Możecie posłuchać za to kawałków na: http://wsm.serpent.pl/sklep/albumik.php,alb_id,14628,Ludovizja,Kinior-Zespol-Spiewaczy-B.

A płyta jest wyjątkowa - piękna, etniczna, przemyślana. Bliska mojemu serce również dlatego, że oparta na kieleckich piosenkach. Teksty niezmienione, natomiast interpretacja muzyczna zachwycająca! Nie tylko wprowadzenie elektroniki, ale przede wszystkim zupełnie inne podejście do oryginałów, powodują że tę płytę trzeba znać.

Na tle wszystkich ludowych przygrywek jest to perełka. Pomimo tego, że często słuchając jej mam wrażenie, jakbym przenosił się w czasie - o kilkanaście lat, gdy rok rocznie wakacje spędzałem pod Buskiem. Żałuję, że nie było mi wtedy dane słuchać tych piosenek na żywo, a jedynie odtwarzane z kasety... coś, co wówczas było dla mnie straszliwą torturą (bo ja, za wszystkie zarobione pieniądze kupowałem sobie kasety t.love, oddziału zamkniętego [z niezapomnianym Wajkiem], tsa), dziś wspominam z łezką w oczach.

Chyba zrobię wybiorę się na jakieś targowisko i faktycznie kupię kilka płyt z oryginalnymi wykonaniami muzyki ludowej. Swoją drogą, dlaczego tak bardzo nie doceniamy naszej kultury lokalnej...

TSA - "Wyciągam Swoją Dłoń"

2010-06-21T13:44:00.002+02:00

Historia uczy, że jeszcze nigdy nikogo niczego nie nauczyła.

"Zanim nienawiść spali nas, i każdy swą zaciśnie pięść, popatrz wyciągam swoją dłoń, oto mój pojednania gest. Może to ostatnia z naszych wszystkich szans, przyjmij moją wyciągniętą dłoń i nie cofnij swej".

Nie wiem dlaczego ta piosenka tak bardzo przywołuje w mojej głowie tragedię katyńską. Nie wiem dlaczego ona wydaje mi się tak bardzo polityczna - w tym okresie czasu. Pewnie powód jest bardzo prosty. Można wciąż ją śpiewać, zmieniając tylko adresatów - grupa społeczna pozostaje wciąż ta sama.

Kiedyś myślałem o niej zupełnie inaczej - bardziej międzyludzko, osobiście. Może byłem bliżej ludzi - teraz jestem bliżej szklanego ekranu. Jestem daleko od tych wszystkich problemów... mniej jest też ludzi, do których powinienem wyciągnąć dłoń - ale są tacy. Jeśli tylko ich spotkam, pierwszy wyciągnę moją dłoń.

Grzegorz z Ciechowa-Tam w sadeńku wiśnia

2010-05-18T23:38:00.002+02:00

Tam w sadeńku wiśnia
a pod wiśnią śliwka
tam dziewczyna żyto, żyto żęła
sama czarnobrewka...
żęła żyto żęła
siadła odpoczywać
jechał chłopak, chłopak tą dróżyną
musiał czapkę zdejmąć...

Jak bardzo nie doceniamy naszej przeszłości... Któż teraz ściągnąłby z głowy czapkę w takiej sytuacji?

KSU - Kto cię obroni Polsko

2010-04-23T10:24:00.000+02:00

Polska jest w przełomowym momencie historii. Katastrofa smoleńska położyła się cieniem na polskiej polityce. Z punktu widzenia Polaka, zbliżające się wybory mogą okazać się bardzo ważne. Sondaże pokazują, że nie ma sensownego kontrkandydata dla Pana Komorowskiego. Druga sprawa jest taka - że na prawdę nie ma Męża Stanu pośród kandydatów. Gdyby zebrać charyzmę ich wszystkich, skroplić i zlać do jednego woreczka, to Marszałek Piłsudski, jak oranżadę przez słomkę, mógłby wypić ją na śniadanie. Mam też inne obawy. Nie jestem przekonany, czy przejęcie stanowiska Prezydenta, Premiera, większość w sejmie i senacie (po kolejnych wyborach) w rękach jednej (PO) partii, to najlepszy dla Polski układ. Cokolwiek bym nie myślał o byłym Prezydencie Kaczyńskim (moje odczucia dotyczące przebiegu jego kadencji nie zmieniły się), był jednak opozycyjny - i często "kładł łapę" za pomysłach PO. Kto ich teraz będzie kontrolował? Opozycja w mniejszości nie będzie skuteczna.

Punk - często utożsamiany z prostą, bezmyślną muzyką, nie zawsze taki jest. Dobrym, bardzo kontrastowym przykładem, jest KSU. Prócz typowych punkowych kawałków, nagrali mnóstwo muzyki "zaangażowanej" - przepełnionej emocjami, górami, zamyśleniem i rozglądaniem się po polsce. A w kraju niewiele się zmieniło. Nazwy partii są inne, ludzie ci sami. Gęby w telewizji te same, inne nazwy audycji. Żaden z polityków nie wychudł, żaden nie zyskał w moich oczach.

Polityka to chyba równia pochyła... dlaczego tylko z niej nie spadają... przecież musi mieć jakiś koniec.

Pod budą - Na całość

2010-04-04T08:31:00.002+02:00

Są takie momenty w życiu, kiedy człowiekowi wydaje się, że ociera się o stan niemalże boski. Nie czuje żadnych ograniczeń i barier - wszystko jest proste, a przyszłość świetlana. Każdego dnia.

Maleńczuk - Nigdy więcej

2010-04-03T11:45:00.000+02:00

Pan Maleńczuk - piosenka Pana Piotra Szczepanika. To chyba jego pierwsze publiczne wykonanie tej piosenki - w programie, którego niestety nie widuję już w telewizji ("Muzyka łączy pokolenia"). Zaśpiewał - ale jak! Oryginalna wersja nie zawiera nawet połowy tych emocji. Jest w niej tyle wyrzutu, łamiący się głos - a jednocześnie prośba o cofnięcie tych bolesnych słów.

Mówi się, że przed wojną mężczyźni prosili orkiestrę o "Tą ostatnią niedzielę" Pana Fogga, a później strzelali sobie w łeb. Jeśli takie sytuacje miały miejsce w drugiej połowie XX wieku, to na pewno prosili o tą piosenkę.

http://www.youtube.com/watch?v=oqv2NeAO_bw - niestety nie można zamieszczać klipu na stronie, musi być odnośnik.

Queen - The Show Must Go On

2010-04-02T21:15:00.002+02:00

Pomimo największego bólu. Pomimo największego szczęścia.
Jutro tez jest dzień - bez względu na to, jak dobrze - albo jak źle, jest nam dziś. Błogosławieństwo i przekleństwo nietrwałości stanu - uczuć, emocji, pieniędzy, życia.

The show must go on.

Depeche Mode - Personal Jesus

2010-04-01T15:23:00.002+02:00

DM jest chyba jedynym zespołem, który miał (ma?) własną subkulturę. Trudno się dziwić - muzyka była swego czasu przełomowa, do dziś jest na wysokim poziomie. Teksty pełne emocji i zaangażowania - bardzo łatwo dopasować je do swojego życia i swoich problemów. Charyzmatyczny Dave Gahan zdobył serca nie tylko dziewczyn/kobiet ;-)

Ktoś, komu na prawdę zależy. Prywatny Dżizas. Z bespośrednią linią o nazwie "niebo" - zawsze w zasięgu, zawsze mający czas na rozmowę. Ktoś, kto nie śpi - kiedy potrzebujesz go w nocy. Ktoś, kto słyszy - kiedy prosisz i ktoś kto mówi, kiedy chcesz go słyszeć. Wujek dobra rada. Ściana płaczu. Nadający na tych samych falach empatyk - fanatyk Twojego życia. Ktoś, kto zna wszystkie twoje sekrety wszystkie rządze. Kto jest nie tylko w zasięgu telefonu, ale kiedy trzeba również ręki.

Chciałb(a)byś kogoś takiego? Któż nie.

Maanam - To tylko tango

2010-03-31T14:57:00.000+02:00

Tango - najgorętszy z tańców. Kora - najbardziej charyzmatyczna wśród polskich wokalistek. Muzyka - cudowne zgranie werbli i gitary.

Najpiękniejsze jest jednak to zamknięcie dwóch światów w jednej piosence. Świat tańca - tanga - wraz z najważniejszymi jego zasadami. Świat związku kobiety i mężczyzny.

Dziś bez rozpisywania. Posłuchajmy.

The Rolling Stones - Angie

2010-03-30T00:14:00.000+02:00

Do Stonesów mam specjalny entuzjazm. W czasach, kiedy muzyki słuchało się głównie z radia - w niektórych domach z taśm dwuśladowych (nawet nie wiem jak ten sprzęt się nazywał - wstyd!), gdzieniegdzie również z "adapterów". Byliśmy szczęśliwymi posiadaczami adapteru rosyjskiego, który mój Ojciec przywiózł z "exportu" (pracy na ukrainie), oraz kilkunastu płyt. Najważniejsze ze wszystkich płyt były właśnie płyty Stonesów - wszystkie z rosyjskimi napisami. Rosyjskie, czy nie - płyty brzmiały świetnie - na sprzęcie stereo!

Ni cholery nie rozumiałem wtedy o czym grają - ale melodie były na tyle dobre, że nie potrafiłem się oderwać. Później - z biegiem lat, poszerzyłem swoją wiedzę - zarówno muzyczną, jak i historyczną. Bo trzeba przyznać, że chłopaki życia używali - i używają do dziś, warto poświęcić kilka wieczorów, żeby choć pobieżnie poczytać o ich młodości.

Angie - żona Dawida Bowie. Kochanka Micka Jaggera - choć oficjalnie wszystkiemu zaprzecza, można chyba mu nie wierzyć.

Muzyczny kunszt, tekstowe niebo, cudowne stereo - zagrane niepowtarzalnie. Głos Micka - w tej piosence lubię go chyba najbardziej. Tak wyśpiewał tą piosenkę, jakby śpiewać ją miał jeden jedyny raz - wprost dla niej. Jakby wszystko musiał zamknąć w tej jednej sesji. Słuchając jej, mam wrażenie, jakbym siedział obok - wsłuchiwał się w jego jednorazowe wyznanie do tej kobiety. Milczę, bo jakikolwiek szelest może zburzyć nastrój - nie wypada w takich chwilach widzom psuć nastrój. Pomilczmy więc - posłuchajmy.

"Ain't it good to be alive."

Nine Inch Nails - The perfect drug

2010-03-29T08:24:00.003+02:00

Debiut NIN na łamach bloga - mogę tylko dodać, że prawie cała dyskografia się tutaj pojawi :-)

Teledysk - IMO drugi najlepszy teledysk NIN - zaraz po "Closer". Po obejrzeniu TPD zakochałem się w Trencie Reznorze, zapuściłem długie włosy - a moim marzeniem było przenieść się za ocean. Jak widać - była to miłość niespełniona i niestety nieodwzajemniona. Mój idealny narkotyk na szczęście raczy mnie muzyką - od czasu do czasu przywracając we mnie stare uczucia. Rozbudzając nowe - powodując że moja miłość wciąż życje.

Idealny narkotyk - to określenie może pasować do bardzo wielu substancji, emocji, uczuć, odczuć, pragnień. Idealny narkotyk to coś, co składa nas w całość - kiedy jesteśmy rozbicie na kawałki. I chcemy go więcej - więcej - więcej.

Idealne uzależnienie dotyczy każdej strefy naszego życia - codzienności, przyzwyczajeń, fizyczności, emocji, odwagi, słabości, uniesień, pragnień, zmysłów, pożądania. Nawet, jeśli zdamy sobie sprawę z tego, że uzależnienie (każde) jest złe - nie chcemy z tym uzależnieniem zrywać - wciąż nam mało. Wciąż chcemy poczuć się odurzeni. Zostawić wszystko to, co stanem narkotycznego uniesienie nie jest. Przenieść się w stan nieobecności - oderwać od problemów rzeczywistości. Zostawić za sobą wszystko to, co nas ogranicza.

Jest tylko jeden problem z narkotycznymi wizjami - są mirażami, a rano zawsze budzi nas kac. Moralny.

Nine Inch Nails - Perfect Drug (PV)
ZaÅ�adowane przez: FuneralCry.

Pink Floyd "Shine On You Crazy Diamond"

2010-03-28T12:00:00.003+02:00

Bardzo długo nie doceniałem Pink Floyd - chyba nadal ich nie doceniam. Co prawda kocham "The wall" - znam na pamięć - płytę, film - na wyrywki, od początku do końca, od końca do początku. Jednak jako całość Floydzi mi "nie smakują". Mają cudowne kawałki - takie, które rzucają mnie na kolana. Cudowne teksty - które mógłbym wyryć na swojej ścianie - patrzeć na nie codziennie i nie czuć znudzenia nimi. Nigdy jednak nie zacząłbym kompletować dyskografii - bo jako całość... nie są dla mnie.

"Shin on You crazy diamond" od razu wpisał się w pierwszą dziesiątkę moich ulubionych piosenek "ever". Tekst - to główny powód, historia i emocje - to drugi, gitara - to trzeci. Te trzy powody zdecydowanie wystarczą, żeby piosenka zawładnęła moim sercem.

Syd Barrett był członkiem Pink Floyd - ze względu na problemy emocjonalno/osobiste niestety ich drogi się rozeszły. Syd nagrał trzy płyty (z tego co pamiętam) solowe - ale tylko jedną z nich słyszałem. Pogarszanie się stanu zarówno fizycznego jak i psychicznego doprowadziło do całkowitego odcięcia się Syda od świata. Nie wgłębiałem się bardziej w jego historię - choć to niewątpliwie jedna z najsmutniejszych opowieści muzycznych. Tak jak piosenka.

Pamiętasz, kiedy byłeś młody lśniłeś jak słońce.
Lśnij szalony diamencie
Te dwa zdania zawsze rozkładają mnie na łopatki. Lśnij. Życzenie - pobożne życzenie, to jedyne co można było zrobić - bo czasem ludzki mózg wybiera się w taką drogę, z której nie można go sprowadzić medycyną.

Przeczytaj tekst

Cool Kids of Death - Armia zbawienia

2010-03-27T08:19:00.001+01:00

Historię CKOD można w skrócie opowiedzieć cytując refren "Armii zbawienia":

Oto armia zbawienia, ktora wyszla z podziemia,
Lecz natychmiast kazano jej wrocic
Nasza armia jest mala, jej jezykiem jest halas
Dzwiek,ktorego nie mozna zanucic

Pojawili się "z nikąd" (pomijam wcześniejsze projekty Cinassa i QBXa - nie były znaczące na rynku krajowym - choć NOT - "Bad trip boys" uznaję za bardzo udaną - jeszcze się na blogu pojawi), zatrzęśli rynkiem muzycznym, ale niestety nie zrobili rewolucji - o czym było już na drugiej płycie. Hałas zrobili dość przyjemny dla ucha, mimo że bardzo ciężko nucić ich piosenki przy goleniu - ale to dobrze, nie są Formacją Nieżywych Schabów.

Pokładałem wilkie nadzieje w ich pojawieniu się na rynku - liczyłem na supernową pokroju Republiki. Bez wątpienia zrobili już niezły kawałek muzyki i na stałe zapisali się w historii polskiej muzyki. Wierzę, że jeszcze nie raz o nich usłyszę - ostatania plyta "Afterparty" jest również dobra - choć już zupełnie odmienna stylistycznie.

Prócz zamkniętej historii CKOD, jeszcze teledysk jest niewątpliwie wart uwagi. Nie potrafię go przyrównać do żadnego innego znanego mi clipu, jest w nim coś, co powoduje że chce się go oglądać - mimo całej naiwności przedstawionej historii.

Janusz Laskowski - Kolorowe jarmarki

2010-03-26T09:33:00.004+01:00

Wczoraj pisałem o konflikcie pokoleń i tym, że "starzy" nie bardzo mają chęć to roztrząsać. Dużo łatwiej im przychodzi rozliczenie własnej przeszłości. Dziś właśnie taka piosenka - piosenka pana Laskowskiego.

Pierwszy raz usłyszałem go w jakimś programie disco polo, który był nieodłącznym atrybutem niedzieli kilkanaście lat temu w moim rodzinnym domu (kolejność: teleranek, rosół, disco-polo, kościół, czas wolny). Głos wydał mi się ciekawy - ale nie na tyle, żeby szukać dalej. A przecież on nagrał tyle pięknych piosenek! "Świat nie wierzy łzom", "Kolorowe jarmarki", "Beata z Albatrosa", czy "Żółty jesienny liść" - to tylko te, które udało mi się wypisać z pamięci.

Piosenkę spopularyzowała Maryla Rodowicz, ale jej wersja mi się nie podoba - jest bardzo komercyjna. Natomiast Pan Janusz śpiewa ją w sposób jarmarczno - odpustowy. Przenoszę się w moje wspomnienia - odpustów szanieckich. Smak waty cukrowej mam na języku do dziś. Kolory, których nie widać na zdjęciach z tamtego okresu - bo zdjęć jest zaledwie kilka. Ogromu ludzi - tłumu, którego teraz unikam. Wracam do zimnego kościoła w ten gorące dni, zielonej kieleckiej trawy i ciepłego wiatru plątającego się gdzieś między nogami i spodenkami.

Wspomnienia to chyba najcenniejsze, co zostaje nam z dnia dzisiejszego.

Podsumowując - nieważne gdzie kogoś usłyszysz - ważne co śpiewa.

Turbo - Dorosłe dzieci

2010-03-25T08:50:00.004+01:00

Obejrzałem teledysk w milczeniu. Nie poczułem tego zachwytu, który we mnie powstaje zawsze, kiedy włączam płytę. Może i wy zamknijcie oczy i skupcie się na piosence.

Konflikt pokoleń zazwyczaj przedstawiany jest z pozycji młodych - starzy chyba nie mają już siły ani ochoty, żeby to roztrząsać. Młodość zawsze miota się - szuka, pragnie, znajduje. Na chwilę przed znalezeniem powstała ta piosenka. Zawiera w sobie wrzystkie najważniejsze zarzuty - wyśpiewane z takim spokojem, że aż serce boli. Muzycznie - jak dla mnie ideał ballady, do tego głos pana Grzegorza Kupczyka.

Płyta "Dorosłe dzieci" ma jeszcze kilka ciekawych kawałków, na pewno się tu pojawią.

Jeśli kiedyś w przyszłości moja Córka będzie chciała mi zarzucić nadopiekuńczość - chciałbym, zeby zrobiła to właśnie tą piosenką.

TSA - Trzy zapałki

2010-03-24T15:08:00.003+01:00

Pamiętam dzień w którym poznałem Marka. Pamiętam też że rozmawialiśmy o muzyce. Pokazał mi kilka zespołów, które niedoceniałem wcześniej. Jednak kiedy powiedział "TSA" - myślałem, że to ja wiem o nich wszystko (kaseta TSA była moim pierwszym świadomym zakupem muzycznym), a on tylko zna "51". Prawda okazała się zupełnie inna - a kiedy powiedział "Trzy zapałki" - zamilkłem.

Nadrabiałem zaległości w domu. Łzy leciały mi po policzkach - bo zanim posłuchałem piosenki, poznałem dokładnie historię "trzech zapałek". Wyobraźcie sobie sytuację - jest wojna (I WŚ), żołnierz w okopie, noc. Tęskni - za kobietą. Jedno zdjęcie - to wszystko, co ich teraz łączy. Zanurza się w świecie wspomnień, wspomnień i marzeń. Odpala zapałki, bo to jedyne źródło światła jakim może odświeżyć swoją pamięć.

Pierwsza zapałka - wspomnienie włosów, nie zdążył przesunąć wzroku dalej, a ogień sparzył jego palce. Druga - od razu spojrzenie na oczy - choć znał je tak dokładnie. Trzecia - spojrzenie na całą twarz.

Marzenia - "gdy obejmę Cię swymi ramionami"...

W czasie pierwszej wojny światowej, mówiło się, że snajperowi potrzeba trzech sygnałów, gdzie jest cel. Dźwięki bądź papierosy zapalone przez żołnierza w nocy. Przy pierwszej odnajduje go w ciemnościach, z drugą sprawdza odległość, ustawia celownik, upewnia się. Kiedy żołnierz chce zapalić trzeciego papierosa...

Kinga Preis - Szaleństwo Millhaven

2010-03-23T16:17:00.002+01:00

Płyta "Murder ballads" Nicka Cave'a jest jedną z moich ulubionych. Wszyscy Ci, którzy dotychczas nie mieli okazji jej posłuchać - powinni nadrobić zaległość. "MB" jest jedną z tych płyt, które mają w sobie to coś, czego szukam w muzyce - emocje. Emocje tak ciężkie jak kowadło - a dźwięki, jak młot kowalski opadający na to kowadło. Każdy kto słyszał ten dźwięk na żywo wie co mam na myśli. Dźwięk piękny, ale tak uderzający po uszach, że przenosi się przez głowę, ramiona, brzuch i resztę ciała, aż po końcówki palców stóp

Słyszałem conajmniej kilka prób spolszczenia tej płyty - bardziej lub mniej udanych. Nikt jednak nie oddał tak Szaleństwa Millhaven (zwanego przez nieobeznanych Przekleństwem) jak pani Kinga Preis. Wykonanie na żywo, ale jakże przemyślane - przez chwilę zastanawiałem się, czy nie dzwonić po karetkę dla Pani Kingi, albo conajmniej po "grupę komandosów". Chwilę później chciałem już tylko wysłać jej kwiaty.

Podobno aktorzy nie potrafią śpiewać - oni "grają, że śpiewają". Nie przeszkadza mi ten dodatek aktorstwa - to chyba nawet dodaje wykonaniu smaczku.